Beijing en omgeving

Aangezien ik maar 2,5 weken heb in China, blijf ik niet al te lang in Beijing en probeer ik dus zoveel mogelijk te zien in een korte periode. Ik heb daarom m'n eerste dag het Tiananmen Square bezocht en dit is 's werelds grootste openbare plein. Het is ook echt groot, maar ook erg goed beveiligd. Iedereen die het plein op wilt, moet zijn tassen door een scanner doen (dit is trouwens hetzelfde als je de metro in wilt). Alleen is het eigenaardige dat alleen de tassen gescand worden en je zelf langs de scanner loopt. Maar dit doet niets af aan het plein. Aan weerszijden staan 56 pilaren met daarop geschilderd alle etnische groepen in hun traditionele klededracht. Verder staan er twee hele grote videoschermen waarop fragmenten van de Olympische Spelen en Chinese highlights worden afgespeeld. Aan het plein grenst de Verboden Stad en dit heet zo, omdat het 500 jaar lang voor iedereen verboden terrein was. Aangezien het afgelopen nacht gesneeuwd had, gaf dit extra mooie plaatjes in de stad. Her en der hadden mensen sneeuwpoppen gemaakt wat een leuke sfeer gaf. Normaal gesproken sneeuwt het nooit zo vroeg in het jaar en je kon ook zien dat de Chinezen het erg bijzonder vonden. Wel had het de week ervoor ook gesneeuwd, zei Christine. Maar toen was het omdat ze een raket de lucht ingeschoten hadden, omdat het al zo lang droog was geweest. Tsja, als het weer je niet zint, dan beinvloeden ze het hier gewoon. Na een hele dag rondgelopen te hebben, was ik 's avonds weer terug gegaan naar het appartement en had ik wat kebabs op de straat gekocht. 's Avonds komen er namelijk allemaal eetstands te voorschijn. Ze maken noodle gerechten of soep voor je klaar of je kunt er verse dumplings of kebabs kopen. Het enige probleem is dat dit geen toeristische wijk is, dus er geen Engels word gesproken. Maar ik wijs wat dingen aan die me lekker lijken en denk verder niet na wat het precies is. Ik kwam zo wel in gesprek met een Chinees meisje die heel toevallig in hetzelfde appartement woont als Christine en ook Engels spreekt. Zij was erg verbaasd om een blank iemand hier te zien en ik legde haar uit dat ik op vakantie ben en bij "vrienden" slaap. Ze nodigde me vervolgens uit om met haar mee naar haar appartement te gaan om de kebabs op te eten en nog even verder te praten. Ook gaf ze me haar contactgegevens, zodat Christine later met haar contact op kon nemen voor een praatje en om eventueel te helpen om ander werk voor Christine te vinden. Haar school is nu namelijk dicht ivm de mexicaanse griep.... jaja ook hier grijpt het om zich heen.

De volgende dag ben ik al om 6.00 opgestaan, omdat ik naar De Muur wilde. Ik ben zonder toer gaan en heb eerst de metro gepakt en daarna met de bus naar een dorpje buiten de stad gegaan (Miyun). Vandaaruit kon ik weer een minibusje nemen die me naar het afgelegen deel van De Muur bracht (Jinshanling). Dit is een site waar De Muur nog ongerestaureerd is en dat heeft aardig wat mooie plaatjes opgeleverd. Helaas was de sneeuw weer weg, maar misschien was dit maar goed ook, want de klim was nu al zwaar genoeg. Sommige delen zijn erg vervallen en het kost dan ook aardig wat klauterwerk om verder te komen. Ik vraag me ook werkelijk af hoe men dit ooit heeft kunnen bouwen, omdat het een erg bergachtig gebied is en alleen het beklimmen ervan is al super zwaar. Het bouwen ervan moet dus helemaal afzienlijk zwaar zijn geweest. Van Jinshanling was het 4km lopen naar Simatai wat zo'n 4 uur duurde. Vervolgens weer de bus terug genomen, maar deze keer had ik een minibusje waarvan de chauffeur nogal haast had. Hij overtrad werkelijk alle verkeersregels; inhalen bij een doorgetrokken streep, inhalen aan de rechterkant, inhalen over de vluchtstrook, door rood rijden en als topper spookrijden zodat hij niet om hoefde te rijden om een afslag te nemen. Maar ik ben wel veilig aangekomen en opzich voelde het niet eens zo heel onveilig. Ookal waren m'n voeten inmiddels aardig op, ben ik wel nog even de stad ingegaan om de nachtmarkt te bezoeken. Daar verkopen ze allerlei rare etenswaren op een stokje; sprinkhanen, (nog levende) mini-schorpioenen, mini-zeepaardjes, zeesterren, zee-egels, octopussen, varkenspenus en larven. Ik was plots niet zo hongerig meer, dus heb ik het maar gelaten voor wat het was.
Na een heerlijke nacht geslapen te hebben, werd ik vanmorgen wakker en toen sneeuwde het weer. Vandaag vroor het echter niet meer, dus de meeste sneeuw smolt meteen wat een aardige drap opleverde op de weg. Ik was dan ook eigenlijk van plan om vandaag een fiets te pakken dor Beijing, maar met dit weer heb ik dat toch maar niet gedaan. Ipv daarvan ben ik naar het treinstation gegaan en heb ik met m'n eerste Chinees geschreven briefje een hard-sleeper treinkaartje gekocht naar Pingyao. De vrouw begreep het meteen :-), dus ik was behoorlijk trots om mezelf. Vanavond vertrekt de trein al, dus ik ga nu m'n tas pakken en dan opweg naar het volgende stadje.


China/ Beijing facts:
- er leven 15,5 mensen in Beijing en de stad is ongeveer zo groot als België
- in heel China leven ongeveer 1,3 biljoen mensen
- de supermarkten verkopen hier werkelijk van alles; van elke deel van een kip (van poten tot alleen de kop), tot levende vissen en krabben. Maar er zijn ook vreemde smaken chips zoals lychee, mango, limoen en komkommer.
- er bestaan meer dan 56.000 verschillende Chinese karakters
- het meest aantal streepjes/lijnen in een karakter is 57

@ Nancy, gefeliciteerd!!! leuk joh
@ Ing, ik heb nu weer een hoop nieuwe foto's :-)
@ Anne, veel plezier in Bangkok. We moeten zeker weer eens afspreken als we allemaal weer terug zijn, leuk!
@ Claudia, thanks voor de tip, altijd handig om te weten
@ Frans & Lie, helaas ben ik nog korter in Beijing, want het is een erg mooie stad
@ Karen, hoe is het met Isabelle, alles goed?